Poradnik odbiorcy ciepła

Kto, zgodnie z Prawem energetycznym jest odbiorcą ciepła?

Z prawnego punktu widzenia, mieszkańcy budynków wielolokalowych nie są odbiorcami ciepła. Zgodnie, bowiem z ustawą Prawo energetyczne odbiorcą jest każdy, kto otrzymuje lub pobiera energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.
W przypadku domów wielolokalowych umowy na dostawę ciepła zawierane są przez właścicieli lub zarządców budynków, a nie przez właścicieli czy też użytkowników poszczególnych lokali (mieszkań).


Kto decyduje o rozpoczęciu dostaw ciepła ?

Zgodnie z umowami sprzedaży ciepła rozpoczęcie dostaw ciepła następuje na pisemny wniosek odbiorców ciepła, których łączna moc zamówiona wynosi min. 15 MW.
Wynika to z uwarunkowań technicznych, w tym w szczególności z mocy zainstalowanych w ciepłowni kotłów.
Moc każdego kotła wynosi bowiem 16 MW. W tym miejscu trzeba jednak dodać, że ZPEC dzięki przeprowadzonym modernizacjom, znacznie obniżył wymagany próg mocy zamówionej (więcej informacji na ten temat można znaleźć na naszej stronie internetowej www.zpec.com.pl).
Dlatego nie podchodzimy w sposób bezwzględny do tego warunku, a rozpoczęcie dostaw ciepła może się rozpocząć przy mniejszej wartości mocy zamówionej przez odbiorców.


Co to wszystko oznacza w praktyce ?

Oznacza to, że do rozpoczęcia dostaw ciepła wystarczy złożenie pisemnego wniosku przez np. Spółdzielnię Mieszkaniową lub Przedsiębiorstwo Zarządu Nieruchomościami (PZN). Biorąc jednak pod uwagę doświadczenia lat ubiegłych i chcąc „wyjść naprzeciw” naszym klientom, ZPEC będzie rozpoczynał dostawy ciepła
(mimo braku wniosków w/w odbiorców), w przypadku kilkudniowego wystąpienia niskich temperatur zewnętrznych. Oczywiście pod warunkiem, że inni odbiorcy będą chcieli to ciepło odebrać tzn. złożą omawiane wcześniej wnioski.


Dlaczego musi to być wniosek pisemny ?

Rozpoczynając dostawy ciepła, przedsiębiorstwo energetyczne musi mieć pewność, że odbiorca chce otrzymywać ciepło i jest do tego przygotowany. Złożony wniosek jest, więc potwierdzeniem, że instalacja centralnego ogrzewania w budynku jest sprawna (że zakończono np. prace remontowe) i gotowa do rozpoczęcia dostaw czynnika grzewczego.


Po rozpoczęciu sezonu grzewczego, zdarza się, że kaloryfery w niektórych budynkach są jeszcze zimne lub letnie. Jakie są tego przyczyny?

Przyczyny mogą być różne.
Po pierwsze: administrator budynku nie złożył jeszcze wniosku o rozpoczęcie dostaw ciepła.
Po drugie: wniosek został złożony, ale nie uruchomiono jeszcze węzła cieplnego w danym budynku.
Za uruchomienie to odpowiada zarządca lub właściciel węzła, którym może być ZPEC lub odbiorca ciepła.
Po trzecie: wystąpiła awaria instalacji grzewczej, co niestety przy urządzeniach technicznych może się zdarzyć.


Do kogo mieszkańcy powinni się zwrócić w razie awarii czy też zakłóceń w dostawie ciepła?

Przede wszystkim do administratora budynku, który jest odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie wewnętrznej instalacji grzewczej. To on jest również w stanie najlepiej ocenić aktualną sytuację dot. ogrzewania danego obiektu - co w razie potrzeby, w uzgodnieniu z ZPEC pozwala najszybciej usunąć awarię.


Czy można dzwonić bezpośrednio do ZPEC, np. na numer 993?

Służby techniczne ZPEC zabezpieczają ciągłą pracę i usuwanie awarii na sieciach cieplnych oraz węzłach i kotłowniach gazowych eksploatowanych przez nasze przedsiębiorstwo (jak wspomniano wcześniej, część węzłów eksploatowana jest przez odbiorców ciepła). Numer pogotowia ciepłowniczego służy, więc do zabezpieczenia tylko w/w potrzeb. Dlatego też zawsze przyjmiemy zgłoszenie dot. naszych urządzeń.
W przypadku jednak zgłoszenia dot. np. zimnych kaloryferów w pojedynczym mieszkaniu będziemy prosić o jego przekazanie do administratora budynku. Zgłaszający może też być poproszony o podanie swoich danych celem weryfikacji.

Czy podobne zasady obowiązują wszędzie?

Tak. Z nielicznymi wyjątkami, w całej Polsce.


Jak długo trwa rozruch systemu grzewczego?

Po uruchomieniu ciepłowni, ciepło pojawia się w sieci nie później niż po 12 godz. To czy pojawi się w kaloryferach danego budynku zależy od wspomnianych wcześniej przyczyn.


Jakie są podstawowe zasady rozliczeń ciepła?

Właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego (np. Spółdzielnia Mieszkaniowa, PZN, Wspólnota) płaci za ciepło dostarczone do całego budynku, na podstawie wskazań licznika ciepła zamontowanego w węźle cieplnym i zgodnie z taryfą zatwierdzoną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
Rozliczenia kosztów dostarczonego ciepła na poszczególne lokale (mieszkania) dokonuje już właściciel lub zarządca budynku. Może tego dokonać na kilka sposobów, np. w oparciu o podzielniki kosztów lub w oparciu o powierzchnię lokalu. Jest to więc wewnętrzna sprawa właściciela np. wspólnoty lub spółdzielni.


Czy ktoś kontroluje ceny ciepła?

Tak, ceny i stawki opłat określone są w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego, która podlega kontroli i zatwierdzeniu przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Jednym z zadań tego organu jest równoważenie interesu przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców ciepła.


Co wchodzi w skład opłaty za dostarczone odbiorcy ciepło?

Zgodnie z obowiązującymi przepisami taryfa przedsiębiorstwa energetycznego zawiera:
1. ceny za zamówioną moc cieplną - wyrażone w złotych za MW,
2. ceny ciepła - wyrażone w złotych za GJ,
3. ceny nośnika ciepła - wody dostarczonej do napełniania i uzupełnienia jej ubytków w instalacjach - wyrażone w złotych za metr sześcienny,
4. stawki opłat stałych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej,
5. stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe - wyrażone w złotych za GJ dostarczonego ciepła.


Dlaczego za ciepło płacimy przez cały rok?

Wynika to ze specyfiki przedsiębiorstwa energetycznego. Koszty stałe związane z eksploatacją urządzeń (w tym również remonty) ponoszone są przez cały rok. Stąd też cena za zamówioną moc cieplną i stawki opłat stałych za usługi przesyłowe stanowią opłatę roczną pobieraną w 12 równych ratach miesięcznych.


W jaki sposób można oszczędzać ciepło?

Jest co najmniej kilka sposobów. Można to zrobić poprzez:
1. usprawnienie instalacji wewnętrznej (np. regulacja hydrauliczna),
2. ocieplenie ścian i stropów (termomodernizacja),
3. uszczelnienie okien i drzwi,
4. wymianę okien,
5. założenie zaworów termostatycznych,
6. założenie ekranów zagrzejnikowych,
7. indywidualny system rozliczeń - daje najlepsze efekty po wcześniejszym wykonaniu w/w czynności, a przede wszystkim po wykonaniu termomodernizacji.
Decyzja należy do odbiorcy ciepła.
Warto jednak zawsze ocenić efekty działań, uwzględniając przy tym poniesione nakłady.
Należy również podkreślić, że wykonania prac określonych w p-cie 3 i 4 przy braku prawidłowej wentylacji w budynku może spowodować negatywne skutki uboczne np. zawilgocenie i zagrzybienie ścian. Podobny skutek może wywołać utrzymywanie zbyt niskich temperatur w mieszkaniu.


Często spotykamy się z przeróżnymi propozycjami dot. ogrzewania składanymi mieszkańcom i instytucjom przez różne osoby i firmy. Zanim przyjmiemy taką ofertę warto zwrócić uwagę na kilka elementów:

  • uwzględnić nie tylko koszy eksploatacji ale również poniesione nakłady inwestycyjne,
  • sprawdzić w wiarygodnym źródle jaka będzie rzeczywista sprawność urządzeń grzewczych (sprawność ta zależy od bardzo wielu czynników i z reguły jest niższa od oferowanej),
  • sprawdzić jakie inne koszty wystąpią w związku z zakupem nowych urządzeń, np. koszty obowiązkowych przeglądów urządzeń gazowych, kominiarskich, koszty remontów, zatrudnienia osoby posiadającej obowiązkowe uprawnienia energetyczne, itp.,
  • bezpieczeństwo i konieczność obsługi urządzeń.
  • atrakcyjna propozycja dzisiaj, z uwagi na prognozę zmian cen innych nośników ciepła po roku lub dwóch może okazać się bardzo niekorzystna.